Een avontuur van 2600 km lang om het Wilde Westen te ontdekken! | Selle Royal

Een avontuur van 2600 km lang om het Wilde Westen te ontdekken!

People & Partners
Een avontuur van 2600 km lang om het Wilde Westen te ontdekken!
Mei 2018

Er zijn mensen die zich geroepen voelen om hun leven te wijden aan belastingwetgeving. Anderen geven liever de voorkeur aan de studie van oude talen. Het Aramees bijvoorbeeld...
En er zijn ook mensen die besluiten om met de fiets te reizen. Met als doel om de natuur, zijn geluiden en zijn geuren te ontdekken; om de wind op het gezicht te voelen blazen; om elke dag te leven met authentieke intensiteit; om volledig te genieten van de vrijheid; om de ervaring van een reis te delen met de personen die je onderweg zult ontmoeten; en ook, gewoon, om het plezier van het fietsen.
Dit ligt ten grondslag aan het leven van Roberto Cassa, een avonturier die op zijn fiets de wereld rondreist en die in de afgelopen weken heeft besloten om de gevarieerde en verrassende gebieden van het Amerikaanse Westen te ontdekken.
Roberto, die een maand geleden met zijn Scientia vertrok, heeft besloten om zijn avontuur met Selle Royal te delen. Zijn verhaal is een geschenk dat onmisbaar is voor de ware liefhebbers van fietsen en de natuur.

Hallo Roberto, welkom terug van je avontuur aan de Amerikaanse West Coast! Allereerst, hoe gaat het met je? Was het een vermoeiende reis?
Op papier was het een uitdagende reis: 2600 kilometer in 33 dagen, met 27.000 meter hoogteverschil. Maar als je plezier hebt, voel je de vermoeidheid minder! Pas nu ik terug ben begin ik de vermoeidheid van de afgelegde kilometers te voelen, terwijl ik tijdens het avontuur iedere dag met sereniteit heb beleefd, zelfs toen het in Oregon vijf opeenvolgende dagen regende; maar dit is mijn passie, als me dat zwaar zou vallen zou ik iets anders doen.

Voor je vertrek had je een route uitgestippeld (vertrek vanuit Seattle in de richting van Vancouver, om vervolgens af te dalen langs de westkust tot Los Angeles), waren er omwegen of heb je de geplande route gevolgd?
In grote lijnen heb ik de geplande route gevolgd, maar ik moest een omweg maken bij Big Sur, ten zuiden van Monterey, in Californië: de kustweg was gesloten vanwege een aardverschuiving tijdens het regenseizoen. Ik ben zo ver mogelijk doorgefietst, maar heb er vervolgens toch vanaf gezien en een trein genomen om tijd te winnen en om me 200 kilometer interne snelweg te besparen.

Je hebt grote steden en prachtige natuurgebieden doorkruist: welke plek heeft het meeste indruk op je gemaakt?
De West Coast wordt gekenmerkt door de verscheidenheid aan landschappen: elke dag verandert de horizon radicaal. De blik blijft hangen tussen de grote open ruimtes, de imposante met sneeuw bedekte bergen en de weelderige begroeiing van de staat Washington. Vervolgens zijn er de rotsen, gladgestreken door de wind, de ongerepte omgevingen, de grillige kustlijn en de kleine dorpjes die typisch zijn voor Oregon. En uiteindelijk kom je in de oerbossen, tussen de imposante sequoia's, waar de zon en de rode aarde contrasteren met het blauw van de Californische lucht. De sequoia’s van het Redwoods National Park hebben me letterlijk de adem benomen! Iedere kilometer voelde ik me lichter terwijl ik naar die enorme houten reuzen keek die al honderden jaren op deze aarde staan.

Naast de kilometers, het land en het asfalt, werd je reis ook gekenmerkt door de ontmoeting met de lokale cultuur en de lokale bevolking. Wat was de meest betekenisvolle ontmoeting? En de grappigste?
Deze maand heb ik zeker een aantal interessante ontmoetingen gehad: ik ben te gast geweest bij een zalmvisser uit Alaska die me ongelooflijke verhalen vertelde over zijn avonturen met deze vis, en me deze ook liet proeven voor het avondeten. Daarna ontmoette ik een stelletje dat per fiets Midden- en Zuid-Amerika had doorkruist; ze vertelden me hoe ze vaak aan gevaarlijke situaties ontsnapt waren vanwege zijn gelijkenis met de Messias: in plaats van hem gedag te zeggen, sloegen de mensen vaak een kruis.
De meeste dagen eindigden op deze manier, met het delen van verhalen met mensen die ik onderweg ontmoette.

Was je tevreden met de uitrusting die je bij je had?
Ik reis al vier jaar op de fiets, ik weet inmiddels wat echt belangrijk is en hoe ik zo licht mogelijk kan reizen. Althans, dat dacht ik.
Het 
Scientia zadel heeft een revolutie teweeggebracht in mijn reiservaring; tijdens mijn vorige reizen had ik vaak problemen met het zadel, zowel tijdens de rit als daarna. Met Scientia heb ik geen enkel probleem gehad en dit heeft de reis in al zijn aspecten verbeterd, waardoor ik mijn avontuur met sereniteit kon beleven. Na mijn ervaring met dit zadel, zal Scientia het eerste zijn dat ik zal inpakken voor een lange rit op de fiets.

Hoe zijn de fietspaden in dat deel van Amerika?
De West Coast is een tocht die een groot aantal fietsers aantrekt, dus de wegen langs de kust bieden altijd ruimte voor fietsen. Maar er zijn ook zeer snelle wegen, waar de snelheidslimieten hoog zijn, dus ik kan niet zeggen dat ik me altijd veilig voelde, vooral niet op regenachtige dagen.
In feite zijn er geen fietspaden langs de kust. In de buurt van de grote steden zijn er daarentegen veel fietspaden: in Seattle bijvoorbeeld heb ik een fantastisch fietspad bereden dat de stad doorkruist en zich tot 30 kilometer naar het noorden uitstrekt, door het bos en langs een meer.

Is er iets onverwachts gebeurd? Hoe ben je daar mee omgegaan?
Onverwachte gebeurtenissen maken deel uit van het avontuur en dit is een van mijn favoriete aspecten, een echt teken van de vrijheid die mijn reizen kenmerkt. Één dag in het bijzonder werd gedomineerd door het onverwachte, waarvan het ergste was dat beide remmen niet goed werkten.
Op die dag stond ik klaar om te vertrekken om de route af te leggen die op papier het moeilijkst leek te zijn: 110 kilometer, in de regen en met meer dan 2000 meter hoogteverschil.

Ik werd al snel volledig omgeven door het dikke Californische bos: de bomen waren zo imposant dat het leek alsof ik fietste in het land van de reuzen en de weg was niet druk, er reed slechts ieder half uur een auto langs.
Bij Leggett bereikte ik de hoogste top en na ongeveer 600 meter begon ik een afdaling van 14 kilometer om daarna weer omhoog te klimmen. Toen ik de eerste bocht naderde, probeerde ik af te remmen, maar er gebeurde vreemd genoeg niets: beide remmen deden het niet! Ondanks de groeiende paniek, concentreerde ik me zo goed mogelijk om alle bochten zonder remmen door te komen: de eerste haarspeld naderde en ik was te snel, dus zette ik mijn voet op de grond en vertraagde net genoeg om de bocht te maken. De bochten volgden elkaar snel op en met de voetzool op de grond remde ik net genoeg om niet tegen de rotsen te botsen.
Door het feit dat ik niet in paniek raakte, was mijn schoenzool het enige dat kapot was gegaan aan het einde van de afdaling!
Op dat moment duurde het nog maar twee en een half uur tot zonsondergang en ik had nog maar heel weinig energie over. Plotseling brak er totaal onverwacht een storm uit met veel regen en een hele harde wind. Ik begreep onmiddellijk dat ik me in een noodsituatie bevond en daardoor gaf mijn lichaam me een sterke adrenalinestoot, die me weer volledig oplaadde.

Midden in de storm heb ik zonder te stoppen doorgefietst en kwam ik uiteindelijk aan in de stad waar ik mijn toevlucht vond bij een accommodatie die ik op Warmshowers had gevonden, een platform vergelijkbaar met Couchsurfing maar gewijd aan fietsers. Ik voelde me moe, maar ook gelukkig; ik heb ervoor gekozen om het avontuur op te zoeken, als ik aan het einde van de dag niet gelukkig zou zijn, zou dat betekenen dat ik een verkeerde keuze heb gemaakt.

Je bent inmiddels een veteraan op het gebied van fietsreizen. Welke tips zou je geven aan mensen die ook zo’n route af willen leggen?
De eerste concrete stap om een fietsreis te organiseren, is om informatie te verzamelen over de bestemming en de juiste uitrusting om mee te nemen; op internet kun je een groot deel van deze informatie vinden. Het is leuk om het avontuur in alle vrijheid te beleven, maar een goede planning mag nooit ontbreken. Reizen op de fiets betekent dat je alleen op jezelf kunt rekenen. Als er iets onverwachts gebeurt (en je kunt er zeker van zijn dat dat gebeurt), is het belangrijk om voorbereid te zijn en om de situatie onder ogen te zien!

Wat is de vreemdste en meest bijzondere ervaring die je deze maand aan de West Coast hebt meegemaakt?
Ik heb een bijzondere ervaring gehad op het eiland San Juan ten noorden van Seattle. Daar heb ik ontdekt dat de Amerikanen echt een ongelooflijk gastvrije bevolking zijn. Via Warmshowers ontmoette ik Brendan, die me ondanks dat hij vanwege zijn werk buiten de stad was in zijn huis liet slapen. Die avond was het erg slecht weer en ik had geen alternatieve slaapplek gevonden: dankzij hem kon ik op een droge en warme plek uitrusten.
Bij iemand thuis slapen zonder diegene te kennen of gezien te hebben was een ervaring die me erg heeft verbaasd vanwege zijn vertrouwen en vriendelijkheid, maar tegelijkertijd voelde ik me ‘s nachts niet echt op mijn gemak.

Dit zijn de beelden, de suggesties en de fragmenten van het avontuur die onze fietsende ontdekkingsreiziger met ons heeft gedeeld.
Roberto Cassa leert graag nieuwe en afwisselende gebieden kennen en hij vertelt hierover vanuit het perspectief van zijn fiets. Dat is zijn missie, zijn dimensie, zijn leven.
Wat wordt na IJsland, Japan, Ierland op de step, Taiwan, Nieuw-Zeeland en de Amerikaanse West Coast zijn volgende bestemming

Dat weten we nog niet, maar het is zeker dat Roberto niet stil blijft zitten. Het Aramees kan wachten.

 

 

Commentaar 0